POESÍA MÓVIL. TARDO "UN "CHISQUIÑO" UN" EN DESPLEGARME. NON TEÑO PRESA. PERDÓN!

                                     Pontevedra, 21 de febreiro de 2011                          AMOR FONDO Distancia curta para amosarche o fondo amor, Que nos funde nun bico intenso e tenro. Limitamos as distancias, amámonos, Con toda a nosa forza posible. Enchemos o desamor frío, coa quentura Dun bico tenro. Somos fortes xuntos, E cando de tí me afasto, fáltame fondamente, Parecendome un ser desabitado de amor. Espido de amor enteiro, non quixera vivir. Vivo para amar, e amo para vivir Vivindo a curto espazo de tí, meu amor. De que me serven os poemas valeiros de amor, De que me serven as túas longas ausencias. Me sinto vencido, cando non me atopo A t...

  Atlántico o 23 de febreiro de 2011.        DICTADOR Boca espesa e taciturna, Lingua de víbora velenosa, Volcán de palabras espantasas, Morte constante na Rúa do Sangue Vermello, líquido imprecindeinble. Na Rúa da Morte. Pidiron liberdade merecedora, E respostaron con armas homicidas, Secuestro dos dereitos humnanos, Sinistro armado mortal. Disparar, constantemente, Cunha bala cilíndrica, e morte resultante. Avións de mortal voo homicida, Helicópteros represores Polas rúas da dor Onde campea o sinistro bestial, Onde a piedade non existe Creban vidas iñocentes De mandíbula paralizada Por mor dun brual disparo homicida, E ollos abertos, pidindo O retorno a vida perdida. Odio perverso e activo, Pánico constante, que ao pobo soberano Despreza, coa violencia perversa, E verbas constantes de desprezo e medo. Sinistro persoeiro, crebador De vidas e liberdades roubadas. Van sementado pánico Os mercearios da morte, As vidas apáganse, Como unha vela a...

               Cidade do Lérez, ao 11 de marzo de 2o11                          PASAN XA 7 ANOS DO 11 M     Sete anos van, de falla, de falla de seres humanos   Brutalmente asasinados por un fundamentalismo horrible   Nas estacións da morte tremenda.   Froita da contracultura do odio permanente.   Homes e mulleres de paises diferentes   Seíálles roubado o dereito a vivir en paz.   Estacións  dor fonda e penetrante   Coitelo fondo do perverso delirio   Desesperación inmensurable   Berros da dor e a morte, berros e bágoas,   Por mor dos seres perdidos na tan acción brutal.   Railes ergueitos, trens, brutalmente, desfeitos.   Incoherncia política da delirante clase política.   Mentira constante, derrube da verdade expr...

      Pontevedra, 20 de febreiro de 2010           CREAZÓN  DE FALSAS PALABRAS         De xeito dramático Invirte a verdade única, Insolenta o discurso habital, Engrandécete da verdade allea, Minte, finamente, Con lingua perversa. O seu discurso, constante, E un valeiro de amor constante, Minte, insulta, Ataca e violenta A linguaxe civilizada, Palabra difamante, Verdade invertida. Din que van medrando, No mundo aumentatigo matemática, Medran na mentira constante Na oferta demagóxica Suxeitánse ao poderio económico, Din que din e din, ding e dong, E nada din, non, non e non. Una apariencia verbal, brutal, Medra a perversión inutilemente, Desherdados da verdade social, Compendio partidista e miserento. Nace a mañá fría Con bágos frias e longas, Caindo dos ollos perdidos, No fondo dos ollos chorosos. A frialdade das naves industrías frías E un simbolo visual do abuso. Máquinas paradas, parados Froito do ab...

  Pontevedra, ao 15 de xaneiro de 2011.     O REVÉS DO MUNDO:     HISTORIA DUNHA LABAZADA.       Sentirse aire puro e respirable. Sentirse sosego sereo de mañanciña. Abrome enteiro a vida pura e sensible. Habitar, habito, silencios constantes, Miro bandadas de paxaros ceibos Na plenitude de seu fermoso voar. Comtemplar a belleza do azui ceo. Sentir a vida enteira. coas mans, Coa vista e os ollos moi abertos   Ser, habitar, pertencer, amar. Amar a persoa amada e libre Presa de ninguén, pero amada, No máis puro sentido da palabra enteira. Palabra que énchote Do máis puro significado real. A vida para vivila. A morte para non existir.   Habitar o aire silencioso e puro Que dignifica as almas dos homildes Homilde abasallado polo medo e o rencor. Atravesar  a néboa gris e branca, Descubrir o que, nunca, creín Que existía. Aceptar a dor Que me toque sufrir.   Habitar o ar silenciosamente, Darche un bico lento, Acariñar as túas...

Pontevedra, ao 23/01/11         A FONTE DO   VENTO       Vento forte.   Forte vento,   Que na porta petas.   Vento vestido de   Violencia constante,   Vento que choras   Intensas bágoas.   De vento potente.   Para que, vento,   Se querer  quixera,   Auga limpa, chorara   De bágoas inútiles.   As árbores tremen   Dun vento constante,   O pó do chan seco   Convírtese   Nunha nube turbia   De vento gratuito.   As ondas da mar   Brava, sen vergoña,   Erguense có vento   Venteiro, forte   E poderoso,   Perfecto Deus Eolo,   Rey Consante do Ar.   Medo os mariñeiros   Teñen de morrer   De vento mortal,   Súas mulleres tristes   Choran bágoas   Amargas,   Limóns amarelos,   Necesarias bágoas de   Desafogo puro.   O vento é coma   Un sinistro total.   Escacha a árbore,...