POESÍA MÓVIL. TARDO "UN "CHISQUIÑO" UN" EN DESPLEGARME. NON TEÑO PRESA. PERDÓN!

  Pontevedra, ao 15 de xaneiro de 2011.     O REVÉS DO MUNDO:     HISTORIA DUNHA LABAZADA.       Sentirse aire puro e respirable. Sentirse sosego sereo de mañanciña. Abrome enteiro a vida pura e sensible. Habitar, habito, silencios constantes, Miro bandadas de paxaros ceibos Na plenitude de seu fermoso voar. Comtemplar a belleza do azui ceo. Sentir a vida enteira. coas mans, Coa vista e os ollos moi abertos   Ser, habitar, pertencer, amar. Amar a persoa amada e libre Presa de ninguén, pero amada, No máis puro sentido da palabra enteira. Palabra que énchote Do máis puro significado real. A vida para vivila. A morte para non existir.   Habitar o aire silencioso e puro Que dignifica as almas dos homildes Homilde abasallado polo medo e o rencor. Atravesar  a néboa gris e branca, Descubrir o que, nunca, creín Que existía. Aceptar a dor Que me toque sufrir.   Habitar o ar silenciosamente, Darche un bico lento, Acariñar as túas...

Pontevedra, ao 23/01/11         A FONTE DO   VENTO       Vento forte.   Forte vento,   Que na porta petas.   Vento vestido de   Violencia constante,   Vento que choras   Intensas bágoas.   De vento potente.   Para que, vento,   Se querer  quixera,   Auga limpa, chorara   De bágoas inútiles.   As árbores tremen   Dun vento constante,   O pó do chan seco   Convírtese   Nunha nube turbia   De vento gratuito.   As ondas da mar   Brava, sen vergoña,   Erguense có vento   Venteiro, forte   E poderoso,   Perfecto Deus Eolo,   Rey Consante do Ar.   Medo os mariñeiros   Teñen de morrer   De vento mortal,   Súas mulleres tristes   Choran bágoas   Amargas,   Limóns amarelos,   Necesarias bágoas de   Desafogo puro.   O vento é coma   Un sinistro total.   Escacha a árbore,...