Terras Atlánticas Galegos, ao 15 de outubro de 2010 Atlántico perfecto e desexado A túa beiriña haito, Polo teu mar navego con rumbo desexado. Atlántico amplo e querido Costas bañadas por fermosas extensións Atlánticos, Atlántico que pata tí vivo E a túa Costa Ceibe entrégome, No nome dos Deuses Celtas Dende a Punta de Cabo Fisterra Até o porto máis afastada Da benquerida irmá América. Atántico constante, Costume aberta a un beizo mario Que có outro beizo aberto, Son unha porta aberta A sumisión da beleza constante. Atlántico mar do pasado Atlántico mar do presente, Atlántico querido, Futuro desexable Dun mar ben tratado. Miguel Dubois