Pontevedra, 20 de febreiro de 2010 CREAZÓN DE FALSAS PALABRAS De xeito dramático Invirte a verdade única, Insolenta o discurso habital, Engrandécete da verdade allea, Minte, finamente, Con lingua perversa. O seu discurso, constante, E un valeiro de amor constante, Minte, insulta, Ataca e violenta A linguaxe civilizada, Palabra difamante, Verdade invertida. Din que van medrando, No mundo aumentatigo matemática, Medran na mentira constante Na oferta demagóxica Suxeitánse ao poderio económico, Din que din e din, ding e dong, E nada din, non, non e non. Una apariencia verbal, brutal, Medra a perversión inutilemente, Desherdados da verdade social, Compendio partidista e miserento. Nace a mañá fría Con bágos frias e longas, Caindo dos ollos perdidos, No fondo dos ollos chorosos. A frialdade das naves industrías frías E un simbolo visual do abuso. Máquinas paradas, parados Froito do ab...