Buscar Buscar correo Meet Chat 6 de 68 Fghknvssdsse Recibidos x Miguel Dubois Thenaisie sáb., 11 abr. 17:57 para mí Pontevedra, 9 de Abril de 2.020. O SILENZO DAS PALABRAS QUE SOBRAN. E doado falar por Falar, falar moito sen nada decir, falar por palabras absurdas. Calar ilusiona Partidas e esperanzas Roubava-se, Prometer o que Nunca vira Desilusionar. Agolla calaras Nuns poucos Minutos Desespera Ao que espera Espera e nunca Chega pero, Sempre Esperando, E non dicir nada. De nada, palabras Valeiras de contido E forma absurda Desdibuxada O cadro do revés Habitual, o outro Na outra banda Banda da rua O lugar equivocado O cadro está Deformado e mal Pintado por un Pintor malhumorado Que rompe o Silenzo da maña Do sosegó Tranquila Cun berro Aberrante É espantoso Do concepto Da anormalidade. Normalidade Deformada Por conceptos Inútiles vocablos Que a ningures Van parar palabras Mellor era que Falará o silenzo Por si solo, que A palabra inútil, Calara. Que van mais que Non voltan palabras Escapadas da boca Non sentidas, Palabras da Maldade Malditas palabras E o interés Beneficiario De activa Economía Productiva Palabras Deshumanizadas O diñeiro pode Coas vidas Enteiras Humanas O diñeiro Poderoso, Pode coas vidas Vidas arrincadas Cando rompe O equilibrio Do feble Do necesitado, Necesitado O derradeiro Ser da ringleira Que non chegou A conquerir Os seus soños Mais soñados Da vida activa Humanas no poder Desumanizado Non hai corazon Que late e Axeitadamente Non chego a tempo Para salvar ao meu Aliado que me vai Abrindo o camiño Da vida constante Son costante na sua Busca mais nunca Están no ponto De encontro Lingoaxe absurdo Descendentes da Nada que non Teñen un cachiño De todo. Todo que Ocupa tanto Espazo e tanto Contido. Soños Do valeiro non e Nada. Ocupó Espazos pequenos Que case que non É nada. Non sinto Nada case que Cando me sinto Decepcionado. De folgos baixos Pô-las derrotas Ao campo do Corazon ferido . Corazón que non Late a por mor Dos hospitais É algodons Brancos pingados de sangue vermello Quitado das veas Ríos corporales Que o corpo Percorrem Inxeccion preparada De agulla longa E grosa De líquido Transparente Envolto de Plástico Mascarillas De diferentes Colores E coma un absurdo Concurso de falsa Creatividad e no Fondo non son Mais que palabras Coma se foran As secas follas Dunha arbre seca Da que non se Procuraron de Darlle a auga Convinte e necesaria Auga necesaria Agua parte caída Del cielo azul O en la noche Negra, vestida De obscuridad Pliega de negritud Como si fuera Carbón de la mina Negra que Distancia más Larga da mina Larga ao outo Do céu perdido No mais fondo Das altas outuras No fondo do Pérdido céu Onde polo de agora A lúa descansa E as estrelas Durmen un soñó Case que continúa Noite escura Noiite calma Luz dormida Soños non Conqueridos Soños que Foron prometidos E que o vento Levou-nos co seu Poder e forza. Vento e vento Que insufla As velas dos Barcos que xa Sairon de porto De cara ao mar Afastado Miguel Dubois. Https://poetryoftheworld.wordpress.com -- BETTER WITH Buscar Buscar correo Meet Chat 3 de 68 Ghjjkkllll Recibidos x Miguel Dubois Thenaisie sáb., 25 abr. 15:51 para mí Pontevedra, 22!de Abril de 2.020. Vivo antre cantigas Do de ágora Bonitas , orixinais E Suxerentes, xente Nova que proxecta A sua orixinalidade Nos micrófonos Activos instrumentos Musicais Distintas as de Aqueles tempos Cantigas daquela De pretérito vivido Vivía soñando E escoitanfdo A miña cantiga Preferida,Imagine De John Lennon. Pensei que a Paz Era posible que Poderíamos vivir Sen conductas Violentas que Alteran A convivencia Pacífica Lingoaxes Insultantes Golpes baixos Que provocan Unha dor Insoportable Un crimen Machista , puro Asasinato, Conducta homicida Restar vidas Vida sinistra Mente deformada Home posuido Activo en males Ausente en Bondades Polo mal de matar Todo fica roto O ar irrespirable E como se morrera Imagine e fora Como un mal Solo, unha cantiga Partida en dous A vida. E a morte O pensamento, Tristemente Voumeme A Nova Iork a entrada do Dakota Building onde David Chapman Acabou coa vida . De John Lennon Un artista assasinado Mundialmente Coñecido Desterrado da Vida Morto de morte Brutal e non Atopei Paz no meu Interior a Paz era Coma unha guerra Condenada a morte O comezo dunha Paz nova queria Nacer quería Outra cantiga De Imagine Que definiría Un paz permanente Que desterrara Os tempos da Absurda violenza Que arrinca a paz Dos corazons Abertos aos feita Pequeños da vida Actual e presente O amor e paz E a paz sosego Lentitudes E tranquilidade Vivir en Paz E estar a ben Conmigo mesmo Un mesmo ser Un mesmo Momentos para O sosegó activa Imagine. O Mundo Quere sosegó E non quer bagoas De desalento Paz para a vida Vida para a paz -- BETTER WITH HAPPINESS HAPPINESS